ئانا بىرىنچى قېتىم ئاتا-ئانىلار يېغىنىغا قاتناشقان ۋاقىتتا، يەسلى ئوقۇتقۇچىسى ئۇنىڭغا دەپتۇ: "ئوغلىڭىزنىڭ جىم تۇرالماسلىق كىسىلى بار؛ ئۇ ئورۇندۇقتا ئۈچ مىنۇتمۇ ئولتۇرالمايدۇ، سىز ئەڭ ياخشىسى ئۇنى دوختۇرغا كۆرسىتىپ بېقىڭ!"
    ئۆيگە قايتىش يولىدا، ئوغلى ئانىسىدىن مۇئەللىمنىڭ نىمىلەرنى دىگەنلىكىنى سوراپتۇ؛ ئانىنىڭ بۇرۇنلىرى ئېچىشىپ، يىغلاپ سالغىلى تاسلا قاپتۇ. چۈنكى پۈتۈن سىنىپتىكى 30 ئوقوغۇچى ئىچىدە ئوغلىنىڭ ئىپادىسى ئەڭ ناچار بولۇپ، مۇئەللىمۇ پەقەت ئوغلىغىلا، ياراتماسلىق ئىپادىسىنى بىلدۈرگەن ئىدى.

    بىراق ئانا يەنىلا ئوغلىغا ھەقىقى ئەھۋالنى دىمەپتۇ؛ ئۇ ئوغلىغا مۇنداق دەپ جاۋاپ بىرىپتۇ: "مۇئەللىمىڭ سىنى ماختىدى؛ ئۇنىڭ دىيىشىچە، سەن ئەسلى ئورۇندۇقتا بىر مىنۇتمۇ جىم ئولتۇرالمايدىكەنسەن، بىراق سەن ھازىر ئۈچ مىنۇت جىم ئولتۇرالايدىغان بولۇپسەن. باشقا ئانىلارنىڭ ھەممىسى ماڭا شۇنداق ھەۋەسلىنىپ كەتتى، چۈنكى پۈتۈن سىنىپ بويىچە پەقەت سەندىلا ئالغا ئىلگىرلەش بار ئىكەن."
     شۇ كۈنى كەچتە ئوغلى ئۆمرىدە تۇنجى بولۇپ ئىككى چىنە گۈرۈچ ئېشى يىدى ھەمدە ئانىسىنى يىگۈزگىلىمۇ سالمىدى....
     ئوغلى باشلانغۇچ مەكتەپكە چىقتى.
    ئاتا-ئانىلار يېغىنىدا، مۇئەللىم دىدى: "بۇ قېتىملىق ماتېماتىكا ئىمتاھانىدا، پۈتۈن سىنىپتىكى 50 ئوقۇغۇچىنىڭ ئىچىدە، سىزنىڭ ئوغلىڭىز قىرىقىنچى ئورۇنغا تىزىلىپتۇ؛ بىز ئۇنىڭ ئەقلى ئىقتىدارىدا مەسىلە بارمىكىن دەپ گۇمانلايمىز، سىز ئەڭ ياخشىسى ئۇنى دوختۇرخانىغا ئاپىرىپ تەكشۈرتۈپ بېقىڭ."
    ئۆيگە قايتىش يولىدا ئانا ئۆزىنى تۇتۇۋالالماي يىغلاپ سالدى. بىراق ئۇ ئۆيگە قايتىپ كەلگەندىن كىيىن، تاماق ئۈستىلىدە ئولتۇرغان ئوغلىغا مۇنداق دىدى: "مۇئەللىمنىڭ ساڭا بولغان ئىشەنچىسى ناھايىتى يۇقىرى ئىكەن. ئۇنىڭ دىيىشىچە، سەن دۆت ئەمەسكەنسەن؛ سەن پەقەت يەنە ئازاراق ئەستايىدىل بولۇپ، دەرسكە كۆڭۈل بۆلسەڭ، چوقۇم پارتىدىشىڭدىن ئېشىپ كىتەلەيدىكەنسەن. پارتىدىشىڭ بۇ قېتىم يىگىرمە بىرىنچى بولۇپتۇ."

    بۇ گەپلەرنى قىلىۋىتىپ، ئۇ ئوغلىنىڭ خىرەلەشكەن كۆزلىرىنىڭ تۇيۇقسىزلا نۇرلىنىپ، تۇتۇلۇپ كەتكەن چىرايىنىڭمۇ بىردىنلا ئېچىلىپ كەتكەنلىكىنى بايقىدى. ئۇ ھەتتا ئوغلىنىڭ ئادەمنى ھەيران قالدۇرىدىغان دەرىجىدە گەپ ئاڭلايدىغان بولۇپ كەتكىنىنى بايقىدى. ئىككىنچى كۈنى ئەتىگەن ئوغلى مەكتەپكە كۈندىكىگە قارىغاندا بۇرۇن باردى.
     ئوغلى تۇلۇقسىز ئوتتۇرا مەكتەپكە چىققاندىن كىيىنكى يەنە بىر قېتىملىق ئاتا-ئانىلار يېغىنى.
    ئانا ئوغلىنىڭ ئورنىدا ئولتۇرۇپ، مۇئەللىمنىڭ ئوغلىنىڭ ئىسمىنى ئاتاپ تەنقىدلىشىنى كۈتۈپ ئولتۇردى؛ چۈنكى بۇندىن ئىلگىركى ھەر بىر قېتىملىق ئاتا-ئانىلار يېغىنىدا، ئۇنىڭ ئوغلىنىڭ ئىسمى ناچار ئوقۇغۇچىلار قاتارىدا تىلغا ئېلىناتتى. ئەمما بۇ قېتىم ئويلىمىغان يەردىن، ئاتا-ئانا يېغىنى ئاخىرلاشقۇچىلىك، مۇئەللىم ئۇنىڭ ئوغلىنى ئىسمىنى تىلغا ئالمىدى....

    ئۇ ئاز-تولا كۆنەلمىگەندەك ھىس قىلىپ، يېغىندىن تارقىغاندا مۇئەللىمدىن ئوغلىنىڭ ئەھۋالىنى سورىدى. مۇئەللىم ئۇنىڭغا، "سىزنىڭ ئوغلىڭىزنىڭ ھازىرقى ھالىتىدىن ئېلىپ ئېيتقاندا، ئۇنىڭ نوقتىلىق تولۇق ئوتتۇرا مەكتەپكە ئۆتىشىدە چوڭ ئۈمىد يوق" دىدى.
    ئانا ناھايىتى خۇشال كەيپىياتتا مەكتەپتىن چىقتى؛ بۇ ۋاقىتتا ئوغلى ئۇنى ساقلاپ تۇراتتى. يولدا ئۇ ئوغلىنىڭ مۈرىلىرىنى قولتۇقلاپ تۇرۇپ مۇنداق دىدى: "سىنىپ مۇدىرىڭ سەندىن بەك رازى ئىكەن؛ ئۇنىڭ دىيىشىچە، سەن داۋاملىق تىرىشساڭلا، نوقتىلىق تولۇق ئوتتۇرا مەكتەپكە ئۆتۈشتە يەنىلا زور ئۈمىد بار ئىكەن. "

     ئوغلى تولۇق ئوتتۇرا مەكتەپنىمۇ پۈتتۈرۈپتۇ.
    بىرىنچى تۈركۈمدىكى ئالى مەكتەپلەرنىڭ چاقىرىقى چۈشكەن ۋاقىتتا، مەكتەپ ئانىغا تېلفون قىلىپ، ئوغلىنىڭ مەكتەپكە بىر كېلىپ كېتىشىنى ئۇقتۇردى. ئانىنىڭ يۈرىكى تۇيۇپ تۇراتتى، ئوغلى چوقۇم چىڭخۇا ئونۋىرستىتىغا قوبۇل قىلىنغان بولۇشى مۇمكىن ئىدى؛ چۈنكى ئارزۇ توشقۇزۇدىغان ۋاقىتتا، ئۇ ئۆزىنىڭ ئوغلىنىڭ بۇ مەكتەپكە ئۆتەلەيدىغانلىقىغا ئىشىنىدىغانلىقىنى ئېيتقان ئىدى.