جۇۋاۋىنى ھەممىمىز ياقتۇرۇپ ئىستېمال قىلىمىز، بىزنىڭ ئۆيدىمۇ ھەممەيلەن جۇۋاۋا يېيىشكە ئامراق بولۇپ، ھەپتىدە بىرەر قېتىم بولسىمۇ جۇۋاۋا تەييار قىلىپ، بىر ئائىلە كىشىلىرى خۇشال-خۇرام ئولتۇرۇپ ئىستېمال قىلىمىز.

   جۇۋاۋا گەرچە يىيىشلىك بولسىمۇ، ئەمما تەييارلاش ئاسان ئەمەس؛ خېمىر يۇغۇرۇپ جىلتە ئېچىپ، قىيما تەييارلاپ تۈگۈپ، كەينىدىن قازانغا سېلىپ پىشۇرغاندىن كېيىن ئاندىن ئېغىزىمىزغا تىگىدۇ. ئادەتتە، جۇۋاۋىنىڭ تەملىك بولۇش بولماسلىقىدىكى ھالقىلىق مەسىلە ئۇنىڭ قىيىمىسىدا؛ لېكىن ئەمەلىيەتتە، قىيمىدىن باشقا ئەڭ ئاخىرىدىكى پىشۇرۇشمۇ ئىنتايىن مۇھىم. ئوخشاش بولمىغان كىشىلەر پىشۇرغان جۇۋاۋىنىڭ تەمىمۇ ئوخشاش بولمايدۇ، بەزىلەر پىشۇرغان جۇۋاۋىنىڭ خېمىرى يىرتىلىپ كەتمەي چىقىدۇ، يەنە بەزىلەر پىشۇرغانلىرى بولسا خېمىرى ئېغىزغا چاپلىشىۋالىدىغان بولۇپ قالىدۇ ياكى خېمىرى يىرتىلىپ قىيمىسى چىقىپ كېتىدۇ.

   ھەممىمىزگە مەلۇملۇق، جۇۋاۋا پىشۇرغاندا، سۇ قاينىغاندىن كېيىن ئاندىن سالىمىز؛ شۇڭا بۇ يەردىكى ھالقىلىق مەسىلە، جۇۋاۋىنى قازانغا سالغاندىن كېيىن، تۇۋاقنى يېپىش ياپماسلىقتا. بۇنىڭدىكى توغرا ئۇسۇل، تۇۋاقنى يېپىش كېرەك، لېكىن ۋاقىتقا دىققەت قىلماق لازىم.

   قازانغا سۇ قۇيۇپ قايناتقاندىن كېيىن، جۇۋاۋىنى سېلىپ بولۇپ يىنىك ئىتتىرىپ تارقىتىۋىتىمىز، بۇنىڭدا جۇۋاۋا قازانغا چاپلىشىۋالمايدۇ. جۇۋاۋىنى ئىتتىرىپ تارقىتىۋەتكەندىن كېيىن، تۇۋاقنى ياپىمىز؛ سۇ قايتا قايناپ چىققاندىن كېيىن تۇۋاقنى ئېچىۋىتىمىز.