ئاياللارغا نىسبەتەن ئېلىپ ئېيتقاندا، بالا تۇغۇشنىڭ ئالدىدا ۋە بالا تۇغقاندىن كىيىن، مەيلى روھى بېسىم جەھەتتىن بولسۇن ياكى سىرتقى قىياپەت جەھەتتە بولسۇن، ئوخشىمايدىغان ئىككى خىل ئادەمدەك بولۇپ قالىدۇ. بەزى ئاياللار بۇ خىل پەرق شەكىللىنىپ قېلىشتىن ئۇستىلىق بىلەن ئۆزىنى قاچۇرۇپ، بالا تۇغۇپ بولغاندىن كىيىن جەزبىدار ئانىلار قاتارىغا كىرىدۇ؛ بىراق يەنە بەزىلىرى بولسا، تۇغۇپ بولغاندىن كىيىن بىراقلا قېرىپ "يەڭگە خوتۇن"لارغا ئايلىنىپ قالىدۇ. ئۇنداقتا زادى قايسى سەۋەپلەر تۈپەيلى بۇ خىل پەرقلەر كىلىپ چىقىدۇ؟

    ئائىلە شارائىتى ياخشىراق بولغانلار، ئايال كىشى تۇغقاندىن كىيىن، ئادەتتە مەخسۇس تۇغۇت باقىدىغان خىزمەتچى تەكلىپ قىلىدۇ. بۇنداق ئەھۋالدا، تۇغۇتلۇق ئايالنىڭ ئەندىشىلىرى زور دەرىجىدە ئازىيىپ، مۇتلەق كۆپ قىسىم ئىشلارنى ئۆزى بىۋاستە قول تىقىپ قىلىش كەتمەيدۇ. چۈنكى، كەسپى تۇغۇت باقىدىغان خىزمەتچىلەر، ئۇلارغا ياردەملىشىپ تۇغۇتتىكى كۈتۈنۈش مەزگىلىدىكى ۋە كىيىنكى مەزگىلدىكى نۇرغۇن مەسىلىلەرنى بىتەرەپ قىلىدۇ. بۇ، تۇغۇتتىن كىيىن بىراقلا قېرىپ كەتمەسلىكنىڭ مۇھىم شەرتلىرىنىڭ بىرى.

    ئىككىنچىدىن، ئەگەر ئائىلە شارائىتى يار بەرسە، ئادەتتە بوۋاق 7-6ئايلىق بولغاندىن كىيىن، ئەگەر ئۆيىدە ياردەملىشىپ بالىغا قارىشىپ بىرىدىغان ئادەم بار بولسا، بۇنىڭدا ئانا سىرتقا چىقىپ خىزمەت قىلىش پۇرسىتىگە ئىگە بولالايدۇ. بۇنداق ئەھۋال ئاستىدا، ھەركۈنى ئىشقا بېرىپ كىلىپ، كەچلىكى بالىغا قارىشىپ ئۆتىدۇ. ئاياللارغا نىسبەتەن ئېلىپ ئېيتقاندا، خىزمەت ئۇلارغا قارىتا ئىنتايىن مۇھىم بولۇپ، ئەگەر ئائىلە شارائىتى يار بەرسە، ئىمكان قەدەر خىزمەت قىلىپ، بەلگىلىك دەرىجىدە مۇستەقىللىقىنى ساقلىغان ياخشى. بۇنىڭدا، ئايال كىشىنىڭ مۇۋەپپىقىيەت قازانغان ئاياللار قاتارىغا كىرەلىشى ئاسان بولىدۇ.