بەزىلەرنىڭ دىيىشىچە، ھازىرقى زامان كىشىلىرىنىڭ تۇرمۇشى "تىز تاماق"قا ئوخشايدىغان بولۇپ، ئىتقادى ۋە قەدىر-قىممىتى يوق ئىكەن. ۋاقىتنىڭ ئۆتۈشىگە ئەگىشىپ، ھازىر نۇرغۇن كىشىلەر، ئالدىنقى ئەسىردىكى ئاشۇ جەمئىيەتنى ئەسلەيدىغان بولۇپ قالدى؛ چۈنكى، ئۇ ۋاقىتتىكى كىشىلەر ھازىرقىلارغا ئوخشاش ئۇنداق تۇترۇقسىز ئەمەس ئىدى، ھازىرقىلاردەك ئۇنداق بېسىم ئاستىدا ياشىمايتتى. ئاددى ھەم خۇشال بولۇش، ئۇ ۋاقىتتىكى كىشىلەردە ئومۇميۈزلۈك كۆرىلىدىغان روھى ھالەت بولۇپ، ھازىر ماددى شارائىت كۆپ ياخشىلاندى، ئەمما روھى قىياپىتى ئىلگىرىكىگە يەتمەيدىغان بولۇپ قالدى.

    ئاتا-ئانىمىز بىلەن بىر دەۋردىكى كىشىلەر تويلاشسا بىر ئۆمۈرلۈك بولاتتى، بىراق ھازىرقىلار بىردەملىك تويلىشىدىغان بولۇپ قالدى. سانلىق مەلۇماتلارغا ئاساسلانغاندا، ئۆتكەن يىلقى ئاجرىشىپ كىتىش نىسبىتى %40كە يەتكەن بولۇپ، ئاجرىشىپ كەتكەنلەرنىڭ كۆپىنچىسى، 80-يىللىرى ۋە 90-يىللىرىدىن كىيىن تۇغۇلغانلار ئىكەن؛ بۇ سەۋەپلىك، ھازىر كۆپ قىسىم ياشلاردا تويلىشىشقا قارىتا تەشۋىشلىنىش پىسخىكىسى تۇغۇلۇپ، توي قىلالمايدىغان ھەمدە توي قىلىشقا جۈرئەتمۇ قىلالمايدىغان بولۇپ قالدى. ساددا ھەم ساداقەتمەن بولغان مۇھەببەت، ھازىر نۇرغۇن ياشلارنىڭ قەلبىدىكى ئىنتىلىشى ۋە خىيالى ئارمىنىغا ئايلىنىپ قالدى. چۈنكى، ئۇلار رىئال تۇرمۇشتا بۇنداق مۇھەببەتنىڭ ھەقىقەتەن مەۋجۇت ئىكەنلىكىگە ئىشەنمەيتتى.