بوۋاقلارنىڭ سۆزلەشنى ئۆگىنىش جەريانى بىر نەچچە مەزگىلگە بۆلىنىدۇ. بولۇپمۇ بوۋاقلار تۇغۇلغاندىن كېيىن، ئۇلار ئائىلىسىدىكىلەر چىقارغان ھەر خىل ئاۋازلارنى ئاڭلايدۇ ھەمدە ئۇلارنىڭ ئۆز-ئارا قانداق پىكىر ئالماشتۇرىدىغانلىقىنى كۆزىتىپ بۇ جەرياندىن سۆزلەش ئۇچۇرلىرىنى قوبۇل قىلىدۇ. ئەڭ دەسلەپتە، بوۋاق ئانىسىنىڭ سۆزلەش ئاھاڭى ۋە ئاۋازىغا ئىنتايىن قىزىقىدۇ؛ ئەگەر ئانىسى بىر خىل تەسەللى بىرىش ئۇسۇلى بويىچە بوۋاققا گەپ قىلسا، بوۋاق يىغلاشتىن توختايدۇ، چۈنكى بوۋاق ئانىسىنىڭ ئۆزىگە تەسەللى بىرىۋاتقانلىقىنى ئاڭلاپ چۈشىنەلەيدۇ. تۆت ئايلىق چوڭلۇقتىكى بوۋاق، ئانىسىنىڭ سۆزلىگەن ھەر بىر ئېغىز سۆزىگە ۋە سۆزلەش ئۇسۇلىغا دىققەت قىلىدۇ.

   بوۋاقلار ئاۋازنى قوبۇل قىلىش بىلەن بىرگە، ئۇلار يەنە ئاۋاز چىقىرالايدۇ. دەسلەپكى مەزگىللەردە، ئۇلار يىغلاش شەكلى ئارقىلىق ئىپادىلەيدۇ؛ بوۋاقنىڭ چوڭىيىشىغا ئەگىشىپ، ئىڭىرىغان، ئىڭڭەلىگەن ئاۋازلار ئارقىلىق ئىپادىلەيدۇ. بۇ ۋاقىتتا، گەرچە بوۋاقلارنىڭ ئىپادىلىگەن بۇ "سۆزلىرى" ئادەم چۈشەنگىلى بولمايدىغان بولسىمۇ، ئەمما ئىنچىكىلىك بىلەن ئاڭلىسىڭىز، بوۋاقنىڭ ئىپادىلىگەن ئاۋازىنىڭ بىردەم يۇقىرىلاپ بىردەم تۆۋەنلىگەنلىكىنى بايقايسىز، بۇ بوۋاقلارنىڭ سۆزلەشنى ئۆگىنىشكە باشلىغانلىقىنىڭ ئىپادىسىدۇر. ھەر كۈنى بوۋاققا كۆپرەك سۆزلەپ بەرسەك، بوۋاققا نىسبەتەن، بۇ بىر خىل رىغبەتلەندۈرۈش بولىدۇ.

   7-6ئايلىق بولغان بوۋاقلارغا نىسبەتەن، سۆزلەش ئىقتىدارىنى تەرەققىي قىلدۇرۇش تېخىمۇ مۇھىم ھېسابلىنىدۇ. چۈنكى بۇ ۋاقىتتا، كۆپ قىسىم بوۋاقلار سۆزلىگەن ۋاقىتتىكى ئاۋازنى دورىيالايدىغان بولىدۇ. تەلەپپۇز قىلغان بەزىبىر ھەرپ-سۆزلۈكلەر تېخىمۇ ئېنىقلىشىدۇ. ئەلۋەتتە، ئانىسىنىڭ يىتەكلىشى ئاستىدا، ئۇلار بەزىبىر ئاددىي ھەرپلەرنى ۋە سۆزلۈكلەرنى سۆزلىيەلەيدىغان بولىدۇ؛ مەسىلەن، ئانا، دادا دېگەنلەرگە ئوخشاش.