سىز، مۇكەممەل بىر ئانىغا ئايلىنىمەن دېمىسىڭىزمۇ بولىدۇ؛ كۆپ قىسىم ئەھۋاللار ئاستىدا، سىز پەقەت بالىنىڭ ئېھتىياجىغا توغرا ئىنكاس قايتۇرۇپ، بالىنىڭ ئىزدىنىشى ۋە ئوينىشىنى ھۆرمەت قىلسىڭىزلا، سىز ياخشى بىر ئانا بولغان بولىسىز.

   ئانىغا ئايلانغاندىن كىيىن، سىز مۇنداق بىر قاراشنى ئاڭلاپ باققانمۇ؟ بەزىبىر بالا بېقىپ تەربىيەلەش توغرىسىدىكى ماقالىلاردا دىيىلىشىچە، بوۋاق ئەگەر ئانىسىغا سىگنال بەرسە، ئەمما ئانا 7سىكونت ئىچىدە توغرا ھالدا ئىنكاس قايتۇرالمىسا، بوۋاقتا ئوڭۇشسىزلىق تۇيغۇسى پەيدا بولىدىكەن؛ ئەگەر بوۋاق ھەمىشە بۇنداق ئوڭۇشسىزلىق ھېس قىلىۋەرسە، بوۋاقنىڭ ئانىسىغا ئىشەنمەسلىكىنى كەلتۈرۈپ چىقىرىپ، بوۋاقنىڭ ئانىسىغا قارىتا سىگنال تارقىتىشى ئازلاپ كېتىدىكەن.
   بىراق، ئامىرىكا لىخەي داشۆسىدىكى بوۋاقلارنىڭ رىشتە باغلىشى ھەققىدە تەتقىقات ئېلىپ بارىدىغان مۇتەخەسسىس سۇسان.ۋۇدخاۋۇس، ئۆزىنىڭ تەتقىقاتى ئارقىلىق بۇ خىل قاراشقا رىقابەت ئېلان قىلغان.
   ۋۇدخاۋۇس، تۆت يېرىم ئايلىق، يەتتە ئايلىق، توققۇز ئايلىق ۋە 12ئايلىق بوۋىقى بار بولغان 83جۈپ ئانا-بالىغا قارىتا كۆزىتىش ۋە باھالاش ئېلىپ بارغان. تەتقىقاتچىلار، بوۋاقنىڭ يىغلىغان ۋاقتىدا ئانىسىنىڭ قانداق ئىنكاس قايتۇرىدىغانلىقىنى كۆزىتىش ئارقىلىق، بوۋاقنىڭ رىشتە باغلاش دەرىجىسىنى پەرەز قىلغان. ۋۇدخاۋۇسنىڭ بايقىشىچە، ئانا ئەگەر كۆپ قىسىم ۋاقىتلاردا(%50دىن ئاشقان ۋاقىت) بوۋاقنىڭ يىغلىشىغا قارىتا توغرا ئىنكاس قايتۇرالىسا، ئۇنداقتا بوۋاق ئانىسىنى ئىشىنىشكە ئەرزىيدىغان ھېس قىلىدىكەن.
   بۇ تۈرلۈك تەتقىقاتتا، ۋۇدخاۋۇسنىڭ قارىشىچە، بىخەتەر تىپتىكى رىشتە قۇرۇپ چىقىشنىڭ مۇھىم نۇقتىسى، بوۋاق تارقاتقان سىگنالغا قانچىلىك تىزلىكتە ئىنكاس قايتۇرۇش ئەمەس، بەلكىم بالىنى ئۆزىنىڭ ئىقتىدارىغا ئىشەندۈرۈش—يەنى، يىغلاش ئارقىلىق ئانىسىنىڭ كۆڭۈل بۆلىشى ۋە تەسەللى بىرىشىنى قولغا كەلتۈرۈشكە بولىدىغانلىقىغا ئىشەندۈرۈش ئىكەن.
   بۇندىن باشقا، بالىلار بىرەر نەرسە ئۈستىدە ئىزدىنىۋاتقان ۋاقىتتا، ئانا ئۇلارنىڭ پائالىيىتىنى خالىغانچە توختىتىۋەتمەسلىكى كېرەك ھەمدە بالىغا "ئەگەر سىز ماڭا ئېھتىياجلىق بولسىڭىز مەن يېنىڭىزدا بار، سىز ماڭا تايانسىڭىز بولىدۇ" دېگەنگە ئوخشاش تۇيغۇس ھېس قىلدۇرۇش كېرەك؛ بۇنىڭدا، بۇ بوۋاقنىڭ بىخەتەرلىك تىپىدىكى رىشتە مۇناسىۋىتى زىيانلىق تەسىرگە ئۇچرىمايدۇ.
   ۋۇدخاۋۇسنىڭ دېيىشىچە، ئاتا-ئانىلار، ھەقىقىي تۈردە مۇھىم بولغان كۆڭۈل بۆلۈشنىڭ ۋە ئامراقلىقنىڭ نېمە ئىكەنلىكىنى قايتىدىن چۈشىنىپ چىقىشى كېرەك ئىكەن؛ كۆڭۈل بۆلۈش ۋە ئامراقلىق قىلىش، ئاتا-ئانىلارنىڭ بوۋاقنىڭ ئېھتىياجىغا ئەڭ تىز سۈرئەتتە ئىنكاس قايتۇرۇشىنى ئەمەس، بەلكى توغرا ھالەتتە ئىنكاس قايتۇرۇشىنى تەلەپ قىلىدىكەن.

   ئۇنداقتا، قايسى خىل ئىشلار بالىلارنىڭ بىخەتەر رىشتە قۇرۇپ چىقىشىغا تەسىر كۆرسىتىدۇ؟ بوۋاق تېخى يېغىسىدىن توختىمىغان ۋاقىتتا ئۇنى قۇچاقتىن چۈشۈرۋىتىش، بالىنى يىغلىغىلى قويماسلىق، بالىنى گەپ ئاڭلىمىدىڭ دەپ ئەيىبلەش ۋە چېكىدىن ئاشقان قوغداش، بالىنىڭ ئويۇن ئوينىشىنى خالىغانچە توختىۋىتىش(بىخەتەرلىك ئۈچۈن بولغاندىن سىرت)، بالىنىڭ ئىزدىنىش قىلىشىغا يول قويماسلىق، بالىنى ئۆزىنىڭ خاھىشى بويىچە ئىش كۆرۈشكە مەجبۇرلاش قاتارلىق قىلمىشلار، بالىدا بىخەتەرلىك تۇيغۇسى بولماسلىقنى كەلتۈرۈپ چىقىرىدۇ.
   ئانىنىڭ بالىغا ھەرۋاقىت دىققەت قىلىپ تۇرۇشى بىھاجەت، ھەر قېتىمدا بالىنىڭ ئېھتىياجىغا ئەڭ تىز سۈرئەتتە ئىنكاس قايتۇرىمەن دېمىسىمۇ بولىدۇ؛ بالىلار ناھايىتى كەڭ قوساق بولۇپ، پەقەت كۆپ قىسىم ۋاقىتلاردا، بالىنىڭ ئىھتىياجىنى چۈشىنەلىسە ھەمدە توغرا ئىنكاس قايتۇرالىساقلا بولىدۇ. سىز دەرھال توغرا ئىنكاس قايتۇرالمىغان تەقدىردىمۇ، پەقەت داۋاملىق تۈردە سىناپ توغرا ئىنكاس قايتۇرۇشقا تىرىشسىڭىز، بالىڭىز سىزنىڭ ئۇنى ياخشى كۆرىدىغانلىقىڭىزنى ھېس قىلىپ يىتەلەيدۇ.