ئادەتتە، دادىلار كۆپىنچە سىرتنىڭ ئىشلىرى بىلەن ئالدىراش بولغاچقا، بالىغا ئەڭ كۆپ ھەمرا بولىدىغىنى ئانا بولىدۇ، شۇڭا بالىلارنىڭ خارەكتىرىمۇ ئانىسىنىڭ تەسىرىگە كۆپرەك ئۇچرايدۇ؛ نۇرغۇن ئانىلار، قورقۇنچاق ھەم شەخسىيەتچى بالا يىتىشتۈرۈپ چىقىدۇ، ئەمما بۇنىڭ ئۆزىنىڭ سەۋەبىدىن ئىكەنلىكىنى ھىس قىلالمايدۇ.

   تۆۋەندىكى تۆت خىلدىكى ئانىلار، قورقۇنچاق ھەم شەخسىيەتچى بالىلارنى تەربىيەلەپ چىقىدۇ؛ بالدۇر بايقاپ بالدۇر ئۆزگەرتىسىڭىز، يامان تەسىر كۆرسىتىشتىن ساقلىنىشقا ئۈلگۈرەلەيسىز.
ئانىنىڭ خارەكتىرى قورقۇنچاق، ئىقتىدارسى، شەخسىيەتچى بولۇش
   بالىنىڭ ئانىسى بىلەن ئۇچرىشىدىغان ۋاقتى ناھايىتى ئۇزۇن بولىدۇ، شۇڭا بالىغا بولغان تەربىيە ئۇسۇلىغا قارىتا، ئانىلارنىڭ گەپ-سۆزلىرى ۋە يۈرۈش تۇرۇشى جايىدا بولۇش، ئۇنىڭ ئۈستىگە بىردەك بولۇش كېرەك؛ ئانا قانداق بولسا، بالىمۇ تەبىئيلا شۇنداق بولىدۇ. شۇنىڭ ئۈچۈن، ئەگەر ئانىنىڭ خارەكتىرى قورقۇنچاق ۋە شەخسىيەتچى كەلگەن بولسا، بالىمۇ تەبىئىيلا بۇ خىل مىجەزلىك چوڭۇپ قالىدۇ.

بالىلارنى ئەركىن قويۇۋەتمەسلىك
   بالىلار بۈركۈتكە ئوخشايدۇ، كىچىك ۋاقتىدا ئانىسىنىڭ قانىتى ئاستىدا غېمى يوق ياشايدۇ؛ لېكىن، ئۇلار ھامان بىر كۈنى كۆككە چىقىپ پەرۋاز قىلىشى كېرەك. ئەگەر ئانا ئىزچىل تۈردە بالىنى ئەركىن قويۇۋەتمەي، ھەممە ئىشلارنى ئۇنىڭ ئۈچۈن ئورۇنلاشتۇرۇپ، ئۇنى پۈتۈنلەي قوغداش ئىسكەنجىسىگە ئېلىۋالسا، بالىدا قورقۇنچاق بولۇش خارەكتىرى يىتىلىپ قېلىپ، ئۆسۈپ-يىتىلىش جەريانىدا قىيىنچىلىققا ئۇچرايدۇ ھەمدە ئېچىنىشلىق ھالدا يېقىلىدۇ.
بالىغا زىيادە ئامراقلىق قىلىپ، نىمە دىسە شۇنى قىلىپ بىرىش
   ھازىر، نۇرغۇنلىغان يالغۇز پەرزەنتلىك ئائىلىلەرنىڭ ئەھۋالى دەل مۇشۇنداق بولۇپ، بالىسى قانچىلىك چېكىدىن ئاشقان تەلەپلەرنى قويمىسۇن، ئۇلار بالىسىنى ئىمكانىيەتنىڭ بارىچە قانائەتلەندۈرىدۇ. ئۇزۇن مەزگىلدىن ئېلىپ ئېيتقاندا، بۇنداق ئەھۋالدا پەقەتلا ئۆزىنىلا ئويلايدىغان "كىچىكى پادىشاھ" ياكى "كىچىك مەلىكە"دىن بىرنى تەربىيىلەپ چىقىمىز. بالىلار قانداق ھەمبەھىرلىنىشنى بىلمىسە، ئۇلار تەدرىجى ھالدا شەخسىيەتچى ئادەمگە ئايلىنىپ قالىدۇ.