ھەممىمىزگە مەلۇملۇق، بالىلارنىڭ ئۆسۈپ-يىتىلىشى ئائىلە مۇھىتىدىن ئايرىلالمايدۇ، ئاتا-ئانىسىنىڭ تەربىيىسىدىن تېخىمۇ ئايرىلالمايدۇ؛ بىراق، ئەگەر ئاتا-ئانىنىڭ تەربىيەسىدە مەسىلە كۆرۈلسە، بالىلارنىڭ مىجەز-خارەكتىرىگە تەسىر كۆرسىتىپ، بالىدا تەدرىجى ھالدا ئۆزىنى كەمسىتىش پىسخىكىسى پەيدا بولۇپ قېلىشنى كەلتۈرۈپ چىقىرىدۇ. ئادەتتە، ئۆزىنى كەمسىتىش پىسخىكىسى بار بالىلاردا، تۆۋەندىكىدەك تۆت خىل ئالاھىدىلىك كۆرىلىدۇ!

ئىجتىمائى ئالاقىدىن قورقۇش
   بەزى بالىلار، ئاتا-ئانىسى ئۇلارنى بەزىبىر مىھماندارچىلىققا ياكى پائالىيەتلەرگە ئېلىپ بارماقچى بولسا، ئۇلار بۇنىڭغا ئۇنىمايدۇ؛ يەنە بەزىلىرى بارغاندىن كىيىنمۇ ئاتا-ئانىسىنىڭ كەينىگە ئۆتىۋىلىپ، باشقىلار بىلەن ئالاقە قىلىشتىن قورقىدۇ؛ بۇ خىلدىكى بالىلار باشقىلارغا تىكىلىپ قارىيالمايدىغان بولۇپ، باشقىلارغا يۈزلەنگەندە ھەمىشە كۆزلىرىنى ئېلىپ قاچىدۇ، گەپ قىلالمايدۇ ياكى پەس ئاۋازدا گەپ قىلىپ ئاۋازى چىقمايدۇ. بۇ خىل ئەھۋال، بالىلاردىكى ئۆزىنى كەمسىتىش پىسخىكىسىنىڭ تىپىك مىساللىرىنىڭ بىرىدۇر.

يىڭى شەيئىلەرگە ئۇچرىشىشتىن قورقۇش
   بالىغا نىسبەتەن ئېلىپ ئېيتقاندا، ئەڭ ئاسان بولغان ئىش، يىڭى ئادەم ۋە شەيئىلەر بىلەن ئۇچرىشىش بولۇپ، ئۇلار ناھايىتى تىزلا يىڭى نەرسىگە كۆنۈپ كىتىدۇ. بىراق، بەزى بالىلار بۇنداق ئەمەس. ئۆزىنى كەمسىتىش پىسخىكىسى بار بالىلار، ھەمىشە يىڭى نەرسىلەرگە ئۇچرىشىشتىن قورقىدىغان بولۇپ، يېنىدا تۇنۇش ئادەم بار بولغان تەقدىردىمۇ، ئۇلار يەنىلا قورقۇش ھىس قىلىدۇ ھەمدە بىخەتەرلىك تۇيغۇسى بولمايدۇ.
سەزگۈر
   ئۆزىنى كەمسىتىدىغان بالىلار كۆپىنچە ناھايىتى سەزگۈر كىلىدىغان بولۇپ، كۆپىنچە باشقىلارنىڭ چاقچىقىنى راست دەپ ئويلاپ قالىدۇ؛ بەزىدە قارشى تەرەپنىڭ كىچىككىنە بىر ئىشلىرى سەۋەبىدىن ئىللىقلىق ھىس قىلىدۇ، بولۇپمۇ باشقىلارنىڭ ئۆزىگە بولغان باھاسىغا ئىنتايىن بەك ئىتىبار بىرىدۇ. ئۇلار ھەمىشە ئۆزىدىن گۇمانلىنىدۇ ياكى ئۆزىنى ئىنكار قىلىدۇ ھەمدە توختىماستىن باشقىلارغا خوشامەت قىلىدۇ.